Wraz z nastaniem Be-bopu znaczenia nabrała kwinta zmniejszona, którą odtąd uznawaną za trzecią blue note. Powstała ona przez wypełnienie pentatoniki krokiem sekundowym (przykład 31).

Kwinta zmniejszona (fifth flatted) występowała już w spiritualsach i work-songach, sporadycznie także w Swingu, jednak dopiero w Be-bopie nabrała olbrzymiego znaczenia, nadając mu swoiste cechy wyrazowe (przykład 32). Trzecia blue note utrwaliła się w świadomości muzyków tak bardzo, że traktowali oni fifth flatted jako świetny środek do zmiany tonacji (przykład 33- chromatyczne przesunięcie modulacyjne).

Muzyka Be-bopu, z założenia opozycyjna do skomercjalizowanego Swingu, nadała swej harmonii znaczenie manifestacji swobody, zrywając z utartymi schematami. Dlatego też do znanych standardów swingowych podkładano nowe funkcje i zagęszczano je.

Dążenie do maksymalnej ekspresji wyrażało się stosowaniem akordów wielotercjowych, składających się z dwóch lub więcej trójdźwięków, których składniki alterowano w zależności od potrzeb i kształtu linii melodycznej .

Zawierające wiele składników dysonansowych akordy przestały ciążyć ku rozwiązaniu, koncentrując się głównie na swej funkcji brzmieniowej. Dlatego końcowa tonika może być akordem silnie dysonującym