strona o improwizacji jazzowej
Harmonia modalna w jazzie – główne założenia Harmonia modalna w jazzie to paradygmat harmoniczny, który rozwinął się jako odpowiedź na rosnącą złożoność harmonii tonalnej oraz intensywnych praktyk melodycznych w stylach bop i post-bop (m.in. u Charlie’ego Parkera czy Johna Coltrane’a). Muzycy tacy jak Miles Davis uznali, że wirtuozeria i szybkie progresje harmoniczne wyczerpały swoje możliwości … Dowiedz się więcej
Terminy harmonia funkcyjna i tonalność funkcyjna są fundamentalne dla zrozumienia organizacji muzycznej, zwłaszcza w kontekście muzyki tonalnej, w tym jazzowej harmoniki. Odnoszą się one do uporządkowanego systemu, w którym akordy i ich progresje pełnią określone role, tworząc napięcie i rozwiązanie. Harmonia Funkcyjna Harmonia funkcyjna odnosi się do sposobu, w jaki pojedyncze akordy, ich kategorie, schematy … Dowiedz się więcej
Skale modalne stanowią fundament jazzowego myślenia harmonicznego, przesuwając percepcję harmonii z układu pionowego (bloki akordowe) na linearny – oparty na niezależnych liniach melodycznych. W teorii jazzu wyróżnia się czternaście skal modalnych: siedem diatonicznych oraz siedem chromatycznych. Skale diatoniczne Diatoniczne skale modalne są pochodnymi gamy durowej, każda z nich rozpoczyna się od innego stopnia tej gamy. … Dowiedz się więcej
Progresja ii–V7–I (tzw. two-five-one) to jedna z najważniejszych i najczęściej występujących struktur harmonicznych w jazzie. Jej wszechobecność w standardach oraz utworach instrumentalnych sprawia, że jest podstawowym elementem w nauce: jazzowej harmonii, zależności funkcyjnych, zasad prowadzenia głosów, technik substytucji harmonicznych. Wywodzi się z klasycznego zwrotu kadencyjnego V7–I, typowego dla muzyki tonalnej. Wczesne style jazzowe (np. ragtime) … Dowiedz się więcej
Podwójny kontrapunkt oktawowy w progresji ii–V7–I Podwójny kontrapunkt oktawowy (ang. invertible counterpoint at the octave) to technika polegająca na odwróceniu pozycji dwóch głosów kontrapunktycznych względem siebie. Innymi słowy, głos dolny może zostać przeniesiony o oktawę w górę i pełnić rolę głosu górnego, lub odwrotnie — głos górny może zostać przeniesiony o oktawę w dół, stając … Dowiedz się więcej
Skala lidyjska to jeden z siedmiu trybów diatonicznych, postrzegany w teorii jazzu jako pochodna gamy durowej. Choć tradycyjnie buduje się ją od czwartego stopnia gamy durowej (np. F w C-dur), w harmonii modalnej traktowana jest jako niezależny zbiór dźwiękowy, posiadający własne, unikalne cechy melodyczne, harmoniczne i funkcyjne. Skala lidyjska to tryb o jasnym, nowoczesnym, lecz … Dowiedz się więcej
Harmonia jazzowa, choć ma wspólne podstawy z klasyczną (system tonalny, akordy tercjowe, kadencje), charakteryzuje się większą swobodą i przyzwoleniem na dysonanse. Muzycy jazzowi myślą o akordach „pionowo” (jako następujących po sobie progresjach), podczas gdy klasyczni – „horyzontalnie” (jako wyniku prowadzenia głosów). Jazz wykorzystuje uproszczony system symboli akordów do szybkiej komunikacji, w przeciwieństwie do precyzyjnej notacji … Dowiedz się więcej
„Berklee Funk” to potoczne, pół-żartobliwe określenie używane przez niektórych muzyków i pedagogów do opisania schematycznego, przewidywalnego stylu gry jazzowej lub fusion, który kojarzy się z akademickim podejściem do muzyki – szczególnie z absolwentami Berklee College of Music w Bostonie (jednej z najbardziej znanych szkół muzyki rozrywkowej i jazzu na świecie). Co się kryje za tym … Dowiedz się więcej
Improwizować może każdy. Nie jest tak, że trzeba się do tego urodzić, mieć dar od niebios. Każdy, kto gra na instrumencie może nauczyć się bardzo poprawnie improwizować. Muzyk, który nawet w sposób niewielki opanował arkana gry na instrumencie może podjąć się próby improwizowania. Do improwizacji wcale nie trzeba mieć słuchu absolutnego, można nawet nie odróżniać kwarty … Dowiedz się więcej
Motyw jest krótką formułą dźwiękową, najmniejszą figurą metrorytmiczną tworzącą temat muzyczny. Improwizacja motywiczna może być znakomitym uzupełnieniem ósemkowego ogrywania akordów. Pomaga budować spójne solo – zamiast losowych dźwięków, masz temat do rozwinięcia. Daje słuchaczowi coś do zapamiętania. Tworzy wrażenie logicznej narracji. Skąd wziąć motyw? Najprościej z tematu utworu, który improwizujesz. Cechy motywu: Krótki – często 2–4 … Dowiedz się więcej