Strategie reharmonizacji – mapa metod

Reharmonizacja polega na zmianie kontekstu harmonicznego istniejącej melodii przy zachowaniu jej podstawowej tożsamości. Nie musi oznaczać wyłącznie: „zamiany jednego akordu na inny”. Może obejmować: substytucję funkcjonalną, zmianę prowadzenia głosów, dodanie akordów przejściowych, zmianę rytmu harmonicznego, zmianę basu, wykorzystanie wspólnych dźwięków, planing, pedal point, struktury symetryczne, harmonię modalną, harmonię niefunkcyjną. Najważniejsza zasada brzmi: Reharmonizacja nie polega … Dowiedz się więcej

Pedal Point, Ostinato, Slash Chords jako system harmoniczny

Pedal Point, Ostinato i Slash Chords są trzema technikami, które pozwalają organizować harmonię inaczej niż poprzez klasyczne następstwo funkcji: T – S – D – T. Ich wspólna cecha polega na rozdzieleniu kilku warstw muzyki. Możemy mieć jednocześnie: nieruchomy lub powtarzający się bas, zmieniające się akordy, niezależną melodię, stałą strukturę rytmiczną, górne akordy poruszające się … Dowiedz się więcej

Relacja mediant chromatycznych

Chromatic Mediant Relationships – relacje tercjowe, medianty chromatyczne i symetryczne podziały oktawy Chromatic Mediant Relationships, czyli relacje mediant chromatycznych, należą do najważniejszych sposobów tworzenia harmonii, w której akordy mogą być tonalnie odległe, a mimo to pozostają ze sobą wyraźnie powiązane. Ich podstawą są trzy zjawiska: ruch prym o tercję wielką lub małą, dźwięki wspólne, chromatyczny … Dowiedz się więcej

Struktury stałe , planowanie, harmonia wspólnego dźwięku

Constant Structures, Planing oraz Common-Tone Harmony należą do najważniejszych technik współczesnej harmonii jazzowej, w których tradycyjna logika funkcyjna: T – S – D – T przestaje być jedynym sposobem organizowania następstwa akordów. W harmonii funkcyjnej pytamy przede wszystkim: „Dokąd prowadzi ten akord?” W omawianych technikach częściej pytamy: Czy kolejne akordy zachowują tę samą strukturę? Czy … Dowiedz się więcej

Barry Harris – harmonia sekstowo-zmniejszona

Barry Doyle Harris (15 grudnia 1929 – 8 grudnia 2021) był amerykańskim pianistą jazzowym, liderem zespołu, kompozytorem, aranżerem i pedagogiem. Był przedstawicielem stylu Bebop. 6th Diminished Harmony, czyli harmonia sekstowo-zmniejszona, jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów koncepcji harmonicznej Barry’ego Harrisa. Jej podstawą jest połączenie dwóch struktur: akordu major 6 lub minor 6, powiązanego z nim akordu diminished … Dowiedz się więcej

Voice Leading – prowadzenie głosów w harmonii jazzowej

Voice leading, czyli prowadzenie głosów, jest sposobem organizowania następstwa akordów poprzez świadome prowadzenie poszczególnych dźwięków z jednego współbrzmienia do następnego. W tradycyjnym podejściu do harmonii progresję można postrzegać przede wszystkim jako następstwo akordów: Dm7 – G7 – Cmaj7 W ujęciu voice leading akordy te traktowane są natomiast jako wynik jednoczesnego przebiegu kilku niezależnych linii melodycznych. … Dowiedz się więcej

Kwartowe voicingi McCoya Tynera

Kwartowe voicingi są jednym z najważniejszych składników stylu McCoya Tynera, ale nie wyczerpują jego języka harmonicznego. Tyner wykorzystywał również tradycyjne akordy tercjowe, dominanty, struktury pentatoniczne, akordy zawieszone, chromatyczne przesunięcia oraz bardzo świadome prowadzenie głosów. Badania transkrypcji jego gry wskazują, że nadmierne sprowadzanie jego stylu wyłącznie do kwart i modalności prowadzi do uproszczeń. (Taju) 1. Definicja … Dowiedz się więcej

Wokalistyka jazzowa w aspekcie improwizacji

Techniki wokalne i improwizacja jazzowa Wprowadzenie Improwizacja wokalna w jazzie łączy kilka obszarów, które u instrumentalisty są częściowo rozdzielone. Wokalista musi jednocześnie kontrolować: oddech, intonację, barwę, artykulację, tekst, rytm, frazowanie, harmonię, formę, ekspresję, kontakt z zespołem. Głos jest instrumentem wyjątkowym, ponieważ pozostaje bezpośrednio związany z ciałem, mową, emocją i językiem. Wokalista jazzowy nie tylko odtwarza … Dowiedz się więcej

Znane akordy

Historia harmonii to w dużej mierze historia stopniowego oswajania dysonansu. Wiele akordów, które dziś brzmią pięknie, filmowo lub emocjonalnie, dawniej uznawano za zbyt śmiałe, chaotyczne albo „brzydkie”. Można zauważyć ogólny kierunek rozwoju: funkcja harmoniczna → kolor harmoniczny → struktura sonorystyczna Od organum i modalności, przez tonalność funkcyjną, chromatykę romantyczną, impresjonizm i posttonalność, aż po jazz … Dowiedz się więcej

Prelude in E minor, Op. 28 No. 4

Preludia op. 28 Fryderyka Chopina Fryderyk Chopin skomponował cykl 24 preludiów fortepianowych op. 28 podczas pobytu na Majorka w latach 1838–1839, choć część szkiców mogła powstać wcześniej. Utwory obejmują wszystkie tonacje systemu dur-moll i zostały uporządkowane według następstwa koła kwintowego. Cykl wywarł ogromny wpływ na późniejszą muzykę fortepianową, inspirując m.in. Aleksandr Skriabin, Siergiej Rachmaninow, Claude … Dowiedz się więcej